Archiwum

Poszukiwaliśmy śladów Jana Pawła II
w Częstochowie, Niepokalanowie i Warszawie

Jan Paweł II oddał się pod opiekę Matki Boskiej Częstochowskiej, dlatego my w Dzień Matki postanowiliśmy ją również odwiedzić. W liczbie 30 osób wyruszyliśmy 26 maja 2008 r. do Częstochowy. To wizerunek Matki Boskiej, który jest symbolem polskiego katolicyzmu dodawał nam sił w czasie podróży. W Częstochowie zwiedziliśmy klasztor Paulinów. Jego największą ozdobą jest klasztorny kościół, w którym znajduje się wielki barokowy ołtarz, stiuki i polichromia, która w głównej nawie przedstawia cuda dokonane za wstawiennictwem Czarnej Madonny. W kaplicy Matki Bożej, która jest podzielona na trzy części, znajduje się cudowny wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej ukryty za kurtyną ze srebrnej blachy. Pielgrzymi mogą go oglądać tylko dwa razy dziennie. Mieliśmy to wielkie szczęście i widzieliśmy odsłonięty obraz Matki Boskiej, a nawet uczestniczyliśmy w jego zasłanianiu. Pielgrzymowanie po Jasnej Górze osób niepełnosprawnych jest bardzo utrudnione z powodu barier architektonicznych w postaci schodów, schodków i bruków, po których trudno przejechać wózkiem. Mimo tych utrudnień bardzo przeżyliśmy wizytę na Jasnej Górze i ze wzruszeniem będziemy wspominać spotkanie z Czarną Madonną. Około godziny 14.00 wyruszyliśmy w dalszą podróż do Niepokalanowa.

Wieża Sankturaium na Jasnej Górze witała nas z daleka	Pamiątkowe zdjęcie przed wejściem do bazyliki	Pomnik naszego patrona Jana Pawła II

Do Niepokalanowa-Lasek przyjechaliśmy o godzinie 18.00 i po kolacji wyruszyliśmy do Niepokalanowa. Tam dowiedzieliśmy się, że klasztor w Niepokalanowie powstał w 1927 roku na terenie Paprotni na ziemiach ofiarowanych przez księcia Jana Druckiego-Lubeckiego. Inicjatorem założenia i pierwszym przełożonym był św. Maksymilian Kolbe. Niepokalanów Jan Paweł II odwiedził w czerwcu 1983 roku.
Na terenie klasztoru warto obejrzeć m.in.: bazylikę Najświętszej Maryi Panny Wszechpośredniczki Łask, starą Kaplicę Parciunkula - kolebkę klasztoru i celę zakonną założyciela z lat 1927-1930, figurę Matki Bożej Niepokalanej z 1927 roku, pomnik św. Maksymiliana Kolbe z 1994 roku autorstwa Ł. Fałygi-Sólskiej, Panoramę Tysiąclecia, Misterium Męki Pańskiej, ołtarz polowy, Muzeum Strażackie i siedzibę OSP, dąb "Franciszek" - pomnik przyrody. Dzięki uprzejmości księży w Niepokalanowie obejrzeliśmy ruchomą panoramę historii katolicyzmu w Polsce.
Następnie udaliśmy się do Ośrodka Rekolekcyjnego w Niepokalanowie-Lasek. Naszym gospodarzem był ojciec Ryszard, który odprawił mszę św. i nabożeństwo majowe. Ośrodek rekolekcyjny jest w pełni przystosowany do przyjęcia grup osób niepełnosprawnych. Otoczony jest pięknym parkiem w stylu angielskim, tzn. że drzewa rosną swobodnie. Byliśmy bardzo zadowoleni z pobytu w tym ośrodku i z gościnności, z jaką nas przyjęto, lecz trzeba było ruszać dalej śladami Jana Pawła II.

Przed Ośrodkiem Rekolekcyjnym w Niepokalanowie-Las	Bazylika w Niepokalanowie	Na schodach przed bazyliką

Rankiem 27 maja wyruszyliśmy do Warszawy. Zwiedziliśmy tam Plac Zamkowy, Starówkę i okolice Pałacu Kultury. Należy nadmienić, że Warszawie miło nas zaskoczyła, w wielu miejscach były zjazdy dla wózków lub windy, co bardzo ułatwiało nam poruszanie się po naszej pięknej stolicy.
O godzinie 15.00 wyruszyliśmy w drogę powrotną do domu, zostawiając w Warszawie 7-mio osobową delegację, która o godzinie 17.00 uczestniczyła w gali "Lodołamacze 2008". 16 kwietnia 2008 nasz zakład został wyróżniony przez Polską Organizację Pracodawców Osób Niepełnosprawnych jedną z 5-ciu głównych nagród w regionalnym etapie konkursu "Lodołamacze" i w związku z tym zostaliśmy zaproszeni na Wielką Galę do Warszawskich Łazienek, podczas której ogłoszono werdykt Kapituły "Lodołamacze 2008".
Super "Lodołamacza 2008" osobiście wręczyła małżonka Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Maria Kaczyńska.

Widok na Stare Miasto w Warszawie	Na rynku Starego Miasta	Nasza delegacja w Łazienkach na Gali LODOŁAMACZE 2008

Podsumowując wycieczkę możemy śmiało powiedzieć, że był to dla nas bardzo ciekawy, a zarazem wzruszający wyjazd. Pragniemy gorąco podziękować naszemu kierownikowi Stanisławowi Wodyńskiemu za zorganizowanie tak wspaniałej wycieczki.
Zdajemy sobie sprawę jak dużo wysiłku trzeba włożyć w zorganizowanie wyjazdu osób niepełnosprawnych i jesteśmy wdzięczni, że bez wahania podejmuje Pan ten trud.

Krystyna Wanat